به جای اینکه از واژگان تخصصی audiophileها (که البته چندان سررشته ای هم ندارم و ممکن است منتهی به سوءاستعمال از واژگان شود) برای توصیف صدای لذیذ و گوش نواز SE215 استفاده کنم ترجیح می‌دهم تجربه کاربری نزدیک به یک ساله خودم را بیان کنم. در این یک سال به طیف وسیعی از ژانرهای موسیقی گوش دادم و حتی برای یک لحظه کوتاه هم از خرید SE215 پشیمان نشدم. برای بیان بهتر سعی می کنم در دسته های مختلف تجربه ام را بیان کنم.

راحتی و سازگاری: اگر چه طراحی earpiece ها و کابل قلاب مانند آن طوری است که پوشیدن آن نیازمند IQ بالاتر از متوسط است (😁) اما وقتی به درستی انجامش دهید محکم سر جاشون می‌مانند و حتی عملکرد اتصال V شکل هم باعث می‌شود ایستایی ایمن‌تری هم داشته باشند. در واقع با توجه به نحوه قرارگیری earpiece ها در گوش پیدا کردن جای مناسب و انحنای مناسب کابل ها کمی سخت است، ولی قطعا پس از چندین بار استفاده همه می‌توانند حالت مناسب برای خودشان را پیدا کنند. زمانی که به این حالت دست پیدا کنید این هدفون بسیار راحت و آرامش بخش روی گوش های نازنینتان می‌آرامد. اگر مقوله حجم صدا را نادیده بگیریم، قرارگیری هدفون تا ساعت ها نیز گوش را خسته نمی‌کند.

طراحی و کیفیت ساخت: طراحی هدفون بسیار شسته و رفته است، من مدل clear را دارم چون برام خیلی جالب است که می‌توانم درایور و سیم پیچی را داخلش ببینم. باید اشاره کنم که موقع خرید فکر میکردم که گزینه کابل های جداشونده از نظر افزایش عمر هدفون بسیار ارزشمند است (که البته هم هست) ولی همانطور که در بخش لوازم جانبی اشاره می‌کنم قیمت بالای کابل باعث می‌شود که موقع تعویض به این فکر بیافتی که خود هدفون را تعویض کنی! در هر حال، از نظر پوشیدن هدفون من تاکنون چند مدل پوشیدن تجربه داشتم؛ Creative ep630 با مدل Y شکل، ep635 با مدل گردنبندی و SONY mh1c که کابل گوش راست دور گردن می‌چرخد. بین اینها عملکرد SE215 بهترین و mh1c بدترین است. از نظر کیفیت ساخت با یک تانک رو به رو هستیم، بدنه بسیار بادوام و کابلی محکم در عین حال ارتجاعی و مهمترین چیز که در اکثر هدفون‌ها نقطه ضعف است یعنی اتصالات اول و آخر کابل: چه در طرف جک 3.5mm با شکل L و چه در طرف earpiece اتصالات عالی است.

7034781

کیفیت صدا: خب می‌رسیم به مهمترین بخش هدفون، یعنی رسالت اصلی آنها: صدا! تجربه خودم را اول به صورت کلی سپس با تفکیک سه طیف فرکانس اصلی را عرض می کنم.

به طور کلی: به نظرم هدفون در رده هدفون های Fun دسته بندی می‌شود که خوراک لذت بردن از موسیقی است بدون داشتن دیدگاه و اهداف تخصصی. قطعا هدفون گرم با صدای V شکل است که bass کمی قوی نسبت به بقیه فرکانس‌ها دارد. البته bass حق و حقوق mid و high را به هیچ وجه پایمال نمی‌کند! و vocal و treble بسیار خوبی نسبت به قیمت دارد. وضوح جزئیات به اندازه کافی خوب است که به عنوان یک هدفون bass-heavy شما را غافلگیر می‌کند. Soundstage و شرح و تجسم صدا برای یک هدفون تک درایور بسیار خوب است، اگرچه با در نظر گرفتن درایور دینامیکی تکی داخل گوشی صدا کمی دچار انباشتگی و محدودیت است که البته نظر به قیمت کاملا طبیعی است. تجربه اولیه‌ام از Soundstage هدفون معرکه بود، ترک هتل کالیفرنیا را با چشمان بسته گوش دادم و حس کردم اعضای بند Eagles به همراه سازهاشون دور تا دورم نشستند و مشغول نواختن هستند، عالی بود. البته به هیچ عنوان در این مقوله حتی نزدیک هدفون‌های پشت باز دور گوش نیست ولی به نوبه خود عملکرد درخشانی دارد.

Low/Bass: به نظرم bass بسیار قوی و البته از نوع پانچی است. می‌توانست کمی کنترل شده‌تر باشد، صدا برخی اوقات یک کوچولو سیال مانند می‌شود اما هیچ گونه اعوجاج قابل حسی در هیچ رده حجم صدایی به وجود نمی‌آید. به شخصه از bass این هدفون خیلی لذت می‌برم. برای ژانرهایی مثل راک و متال bass حیرت آور و لذیذ است ولی برای ژانرهایی مانند کلاسیک، سمفونی و آکوستیک یک کوچولو سنگین شنیده می‌شود ولی نه به قدری که ارائه‌ای غیر قابل لذت بردن داشته باشد. از شنیدن سونات‌های موزارت یا سمفونی های بتهوون با این هدفون لذت می‌برم فارغ از کمیت bass.

Mid: می‌گویند Shure پادشاه mid است. با این حرف موافقم البته در تست 425، 535 و 846، در 215 کمی گیج شدم. در lower-mid همانطور که گفتم با اینکه کمی نشتی قدرت bass داریم و کمی از جزئیات از دست می‌رود اما همچنان جزئیاتی شیوا و لذت بخش دارد. در این طیف صدایی خوب و نرم (نه به الزام با جزییات زیاد) در سراسر برد آن داریم. مشکل اصلی من (البته اگر بشود اسمش را مشکل گذاشت) در نیمه بالایی mid است. یکی از ژانرهای محبوبم سمفونی و گوتیک متال است که female vocal دارند. در upper-mid به نظرم نمی‌تواند آنطوری که دوست دارم بشنوم و موهای بدنم سیخ شود صدای زن را نمایش دهد ولی همچنان به اندازه کافی گوش‌نواز است. در واقع صدای زن کمی و فقط کمی نسبت به بقیه midrange عقب نشینی دارد، اما هنوز می‌توان تمامی جزئیات لازم را شنید و هیچ مشکلی نیست. علاوه بر این هیچ گونه صدای گوش‌خراش در نوت های upper-mid یا low treble وجود ندارد و من متوجه هیچ نوع صدای هارش یا صفیری نشدم.

High/Treble : جزئیات خوب، صدای نرم، عدم وجود صدای هیس مانند و گوش خراش؛ در نتیجه برای گوش‌های من (که به شدت به Treble حساس است) خسته کننده و فرسایشی نیست، مگر در بازه‌های شنیدن طولانی مدت. در طیف‌های بالای Treble به طور شگفت انگیزی جزئیات واضح است اگر چه به نظرم در بالاترین نوت هشتگانه موسیقی چند دسی بل صدا بلندتر از حالت طبیعی‌اش است در نتیجه مو سیخ کردن و عرق سرد رو بدن راه انداختن راست کار خودش است. در واقع با اینکه Treble نسبت به Bass مهار شده تر است، شیوه‌ای که SE215 با Treble برخورد می‌کند را به اندازه برخوردش با Bass دوست دارم. خیلی خوب، با درخشش و شفافیت عالی.

لوازم جانبی: همراه هدفون طبقه‌بندی خوبی از eartip در دو جنس موجود است. سه جفت در اندازه‌های کوچک، متوسط و بزرگ از جنس سیلیکون و سه جفت از جنس فوم، در نتیجه هر کسی می‌تواند جفت مناسب خودش را پیدا کند (مبارکه 😁😂). eartip های فومی عملکرد و ایزولیشن عالی دارند ولی حیف که عمری کوتاه در حدود ۴ تا ۶ ماه دارند. همچنین کیف جمع و جور و باکیفیتی با لوگوی Shure هم برای جا به جایی هدفون و ابزاری ساده در عین حال مفید و کاربردی برای تمیز کردن کانال هدفون هم در بسته بندی موجود است. کابل هدفون نیز قابل تعویض است ولی برای تعویض آن مبلغی حدود نصف خود هدفون باید پرداخت کنید. به صرفه بودن آن به شما بستگی دارد!

قیمت/ارزش: قیمت جهانی این هدفون 100 دلار است (در ایران من به قیمت ۳۸۰ هزار تومان گرفتم). این هدفون در رتبه بندی جهانی پس از شاهکار Sennheiser یعنی IE8 رتبه دوم را از نظر ارزش به خود اختصاص داده است و خیلی از منابع و مراجع آن را بهترین در رنج قیمتی خود می‌دانند. به نظرم نمی‌توانید به صدایی بهتر و کیفیت ساخت بهتری در هدفون‌های زیر 150دلار نسبت به این هدفون برسید.

در مجموع هدفونی Fun با صدای گرم که مجبورتان می‌کند دلتان بخواهد همراه خواننده بخوانید و هد بزنید و یا حتی کمی گیتار مجازی در هوا بنوازید! از گوش کردن به تمامی ژانرها با آن لذت می‌برم و نقطه عطف عملکرد درخشانش را در Rock می‌دانم. شیوه‌ای که جزئیات را پخش می‌کند در سراسر طیف‌های فرکانس، Soundstage و تجسم و نگاشت صدا را بسیار می‌پسندم و دوست دارم. اما این هدفون به هیچ عنوان برای کسانی که دنبال صدای flat هستند نیست… اگر این چیزی است که می‌خواهید جایی دیگر دنبالش بگردید چون این هدفون صدایی به شدت Vشکل دارد. یا حتی اگر قسمت اعظم موسیقی شما را female vocal تشکیل می‌دهد نیز بهتر است دنبال مدل دیگری باشید. از آنجایی که خودم عاشق بندهایی مثلwithin temptation ،Fleetwood Mac، Nightwish و… هستم داشتم قید این هدفون را به رغم تمام خوبی‌هاش می‌زدم. البته خوشحالم که این کار را نکردم، چون هرچی که تا الان در مورد صدا گفتم را بگذارید کنار چون بعد از burn in اتفاقاتی دیگر رقم خورد.

می‌دانم قرار است بهم بخندین که burn in افسانه است و اگر هم وجود داشته باشد IEMها شامل آن نمی‌شوند. من هم قبول دارم ولی ادامه را بخوانید چون واقعا بعد از مدتی اتفاقاتی افتاد!

پس از حدود ۳۰ تا ۴۰ ساعت متوجه تغییراتی در صدا شدم… به نظرم burn in مغزی رخ داده، یعنی گوش و ذهن من موفق به اخذ سازگاری با هدفون شدند. bass همچنان قوی و سنگین است ولی نه به سنگینی قبل و خیلی کمتر به lower-mid رخنه و نفوذ می‌کند. در نتیجه جزئیات در lower-mid به شدت افزایش یافت. upper-mid و lower-treble نیز کمتر عقب نشینی دارند و صداهایی نظیر female vocal و guitar solo الان خیلی متعادل تر و بهتر شده است. دقت جزئیات در سراسر طیف‌های فرکانسی بهبود پیدا کرده و Soundstage وسیع‌تر شده است.

در آخر عملکرد پویا و گذرای این هدفون شگفت انگیز است. هرچیزی که سریع و ضربه‌ای باشد، فوری، با روح، سرزنده و تاثیرگذار پاسخ داده می‌شود. drum و bass ضربت و برخوردی عالی دارند و به ژانرهایی مثل Rock و Jazz کیفیتی می‌دهد که به طور غریزی شروع به تکان دادن سر و ضرب گرفتن ریتمیک پا می‌کنید، یا با موسیقی متال به شدت میل دارید هد بزنید!

هرچی بیشتراز این هدفون دوست داشتنی استفاده می‌کنم بیشتر عاشقش می‌شوم.